Nokta ve Hiç Acele Etmeyen Tohum

Nokta ve Hiç Acele Etmeyen Tohum

Çaylak3–4 yaş8 sayfaNature

Nokta bir çukur kazdı. Lop! İçine çizgili bir tohum düştü. Pıt, pıt, pıt. Şıp, şıp. Sonra Nokta bekledi. Tam bir dakika! "Ayçiçeği oldu mu?" "Daha değil," dedi Huberta. Nokta oturdu. Oturdu da oturdu.

Saksı hiçbir şey yapmadı. "Ama NEDEN?" "Hadi gidip öğrenelim!" dedi Huberta. Vuuuş! Merak Fırıldağı küçüldü, küçüldü, minicik oldu…

Aşağı, aşağı, toprağın altına. İşte tohum! Kıpır kıpır. Çat! Minik bir kök uzandı aşağı, aşağı, aşağı. "Ayçiçeği oldu mu?" "Daha değil." Peki YUKARI doğru kıpırdayan da neydi?

Vuuuş! Yukarı, yukarı, YUKARI. Yine kocaman! Ve işte… pıt! Minicik yeşil bir filiz. Nokta ona su verdi. Şıp, şıp. Nokta ona güneş verdi. İttir, ittir. "Ayçiçeği oldu mu?" "Daha değil." Haaaah! Nokta esnedi.

Ay doğdu. Nokta uyudu. Güneş doğdu. Nokta uyandı. Bir yaprak. İki yaprak! "Ayçiçeği oldu mu?" "Daha değil." Güm! Pöff! Huberta büyütecini kaldırdı. "Sence aşağıda neler oluyor?"

Aşağıda kökler yayıldı, yayıldı, yayıldı. Yukarıda ay, güneş, ay, güneş. Sap uzadı, saksıdan da uzun oldu. Nokta'dan bile uzun! Sonra kocaman yeşil bir tomurcuk çıktı, sımsıkı kapalı. "Ayçiçeği oldu mu ARTIK?" "Daha… değil."

Bir sabah… PAT! Kocaman. Altın sarısı. Huberta'dan bile uzun! Nokta hiçbir şey demedi. Huberta hiçbir şey demedi. (Bu daha önce hiç olmamıştı.) Sonra bir şey sallandı, sallandı…

Tıp! Çizgili bir tohum, tam Nokta'nın avucuna. "Aaa!" dedi Nokta. "Anladım!" Kaz. Lop. Pıt, pıt, pıt. Şıp, şıp. "Ayçiçeği oldu mu?" diye sordu Nokta, kocaman gülümseyerek. Sonra hep bir ağızdan… "Daha değil!"

Son

Kahramanı çocuğunuz olan bir masal ister misiniz?

Bookybara’ya bir fikir verin; çocuğunuzun adı, yaşı ve okuma seviyesine göre resimli, yepyeni bir masal yazsın — uyku vaktinden önce hazır.

iPhone, iPad ve Android · Ücretsiz başlayın

Tüm hikayeleri gör →