
Cup! Gitti.
Başlangıç5–6 yaş10 sayfaMaking friends

Dereye yeni bir susamuru taşınmıştı. Adı Minnoş'tu. Deniz mavisi bir saç bandı vardı. Burnu da Söğütlü Koru'nun en kıpır kıpır burnuydu. Tavşan el salladı. Cup! Gitti. Köstebek, "Günaydın!" dedi. Cup! Gitti. Çalıkuşu Kardeşler pır pır uçup yanına kondu. Cup! Gitti. "Bize kızgın mı acaba?" diye fısıldadı Tavşan. Kimse bilmiyordu. Sonra Tavşan'ın sarkık kulağı birden dikiliverdi. "Ona lazım olan," dedi, "bir PARTİ!"

Tavşan her dala süs bayrakları astı. Mantar boyunda bir havuçlu kek pişirdi. Tam on bir balon şişirdi, başı fırıl fırıl döndü. Sonra hepsi yosunlu kütüğün arkasına saklandı. Minnoş'un bıyıkları sudan görünür görünmez... "SÜRPRİİİZ!" Cup! Gitti. Tavşan'a göre parti çok güzel geçmişti. Bir tek konuk eksikti, o kadar.

Köstebek'in daha iyi bir fikri vardı. "Susamurları tünel sever," dedi. "Ona ta kapısına kadar bir dostluk tüneli kazacağım." Bütün sabah kazdı. Bütün öğleden sonra kazdı. Gururla kaza kaza, dosdoğru derenin içine çıktı. Gulp. Fokur. FIŞŞŞ! Çamura bulanmış Köstebek, kovası kafasında, delikten fırlayıverdi. Cup! Gitti.

Derken Çalıkuşu Kardeşler'in aklına en güzel fikir geldi. "Bir şarkı!" dedi Kırmızı. "Hem de YÜKSEK sesli bir şarkı!" dedi Mavi. "Hoş Geldin, Minnoş" şarkısını tam kırk bir kez söylediler. Her seferinde biraz daha yüksek sesle. Tepedeki yel değirmeni titredi. Sazlar yere yattı. Cup! Gitti. Hem de bu sefer daha uzağa. Herkes Buki'ye baktı. Buki uzun uzun düşündü. "Mmm," dedi.

Buki parti vermedi. Tünel kazmadı. Şarkı da söylemedi. Ağır ağır, salına salına dere kenarına indi. Ilık yassı taşın üstüne oturdu ve yeşil kitabını açtı. "Bir varmış, bir yokmuş," diye okudu, kimseye değil, öylesine, "denizi görmek isteyen küçük bir teneke kayık varmış." Uzakta, sazlığın içinde bir şey kıpırdadı.

Ertesi gün Buki yine geldi. Aynı taş. Aynı kitap. Aynı ağır ses. "Küçük teneke kayık, balıkçılın önünden salına salına geçmiş," diye okudu. "Kunduzların önünden geçmiş. Kocaman gri kayanın önünden geçmiş." Sazların arasında bir burun salına salına biraz daha yaklaştı. Sonra iki yuvarlak göz göründü. Sonra da kitaba doğru eğilmiş bir kulak. Tavşan ayağa kalkmaya davrandı. Köstebek onu geri oturttu. "Daha değil!" diye fısıldadı.

Üçüncü gün burun o kadar yakındaydı ki neredeyse Buki'nin kucağındaydı. "Dere hızlandıkça hızlanmış," diye okudu Buki. "Küçük teneke kayık fırıl fırıl dönmüş. İleride büyük girdap uğulduyormuş. Kayık yaklaşmış... yaklaşmış... ve..." Buki'nin gözleri süzüldü. Çenesi aşağı, aşağı, aşağı indi. Ve Buki...

...mışıl mışıl uyuyakaldı. Horr. Sazlar kıpırtısız, sessiz sedasızdı. Kayığa ne olmuştu? Batmış mıydı? Dönüp durmuş muydu? Denizi görebilmiş miydi? Minnoş bekledi. Buki horladı. Islak bir pati usulca çimene uzandı. Geri çekildi. Yine uzandı. Sonra Minnoş, tek başına, kıyıya tırmandı. Şap! Geldi.

Islak bir patiyle sayfayı çevirdi. "Ve küçük teneke kayık," diye okudu, yosun gibi yumuşacık bir sesle, "girdabın içinden fırıl fırıl geçmiş, gitmiş, gitmiş, ta denize kadar gitmiş!" Tavşan parmak ucunda geldi. Köstebek sessizce süzüldü. Çalıkuşu Kardeşler tek bir cik bile demeden hoplaya hoplaya yaklaştı. Minnoş'un burnu kıpırdadı. Ama okumayı sürdürdü. Birer birer çimene oturdular. Bu sefer sessiz sessiz.

Ertesi gün dere kenarında misafirler vardı. Hem de sessiz misafirler. Tavşan minicik bir dilim havuçlu kek getirdi. Köstebek üstüne oturmak için kovasını getirdi. Çalıkuşu Kardeşler yalnızca kulaklarını getirdi. Şap! Geldi. Minnoş ılık yassı taşa tırmandı, yeşil kitabı açtı ve yeni bir masala başladı. Ya Buki? Horr. Gitti.
Son
Kahramanı çocuğunuz olan bir masal ister misiniz?
Bookybara’ya bir fikir verin; çocuğunuzun adı, yaşı ve okuma seviyesine göre resimli, yepyeni bir masal yazsın — uyku vaktinden önce hazır.
iPhone, iPad ve Android · Ücretsiz başlayın







